Νεοελληνικὴ παιδικὴ ποίησις

«Τότε τί ἀντιπροσωπεύει ἡ ποίηση σὲ μιὰ κοινωνία ἠθικοῦ χάους;
Εἶναι ὁ μόνος χῶρος ὅπου ἡ δύναμη τοῦ ἀριθμοῦ δὲν ἔχει πέραση».

Ὀδυσσέας Ἐλύτης

Τί εἶναι ἡ ποίησις

Ποίηση, ἡ μορφὴ τέχνης ποὺ προστατεύουν οἱ περισσότερες Μοῦσες, οἱ θεὲς προστάτιδες τῶν τεχνῶν καὶ τῶν γραμμάτων. «Ποίησις ἐστὶ ἀπὸ Μουσῶν κατοκωχὴ καὶ μανία», δηλαδὴ ἡ ποίηση εἶναι ἐνθουσιασμὸς καὶ μανία ποὺ στέλνουν οἱ Μοῦσες, γράφει ὁ Πλάτων, στὸν «Φαῖδρο». Ἡ λέξη «ποίησις» παράγεται ἀπὸ τὸ ῥῆμα ποιῶ, ποὺ σημαίνει δημιουργῶ. Ἡ ποίησις, λοιπόν, εἶναι δημιουργία! Δημιουργία εἰκόνων, ἤχων, συναισθημάτων, σκέψεων, φαντασίας, ὀμορφιᾶς, ἤθους, ἐκφράσεως, ῥυθμοῦ, αἰσθήσεων…

Ἡ ποίηση εἶναι ἡ πολὺ ἰδιαίτερη τέχνη ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴν φαντασία, παίρνει μορφὴ μέσῳ τῆς γλώσσης, ἐκφράζεται δημιουργῶντας εἰκόνες, ταξιδεύει μὲ τὴν μουσικὴ ποὺ συνθέτουν ὁ ῥυθμὸς καὶ τὸ μέτρο καὶ ἔχει προορισμὸ τὴν καρδιὰ καὶ τὸν νοῦ. Διαθέτει τὴν δύναμη νὰ μεταμορφώνει μαγικὰ ἰδέες, σκέψεις, αἰσθήματα κι ἀφηρημένες ἔννοιες σὲ κατανοητὲς λέξεις καὶ εἰκόνες. Μπορεῖ συγχρόνως νὰ ὀξύνει τὴν σκέψη καὶ νὰ ἐγείρει τὰ συναισθήματα, νὰ ἐνισχύει τόσο τὴν νόηση, ὅσο καὶ τὸ θυμικὸ τοῦ ἀνθρώπου.

Ὀφέλη καὶ μέθοδοι διδασκαλίας

Συνοψίζοντας

Δὲν εἶναι διδακτὸν τὸ πῶς νὰ γίνει κάποιος ποιητής, καθὼς πέραν τῶν τεχνικῶν γνώσεων, ἡ ποιητικὴ δημιουργία χρειάζεται ἔμπνευση, βαθύτατη μόρφωση, εὐαίσθητη ἰδιοσυγκρασία, δημιουργικὴ φαντασία, καλλιτεχνικὴ ἔκφραση κι ἄριστη χρήση τοῦ λόγου.
Ἐν τούτοις τὸ Ἑρμεῖον φιλοδοξεῖ νὰ μεταδόσει στὰ παιδιὰ τόσες πολλὲς καὶ ποικίλες γνώσεις καὶ τόσο μεγάλη ἀγάπη γιὰ τὴν ποίηση καὶ τὴν γνώση, ὥστε, ἴσως ἀργότερα νὰ ἀναδειχθοῦν ἀνάμεσα στοὺς μαθητὲς τῆς σχολῆς νέοι ἐμπνευσμένοι ποιητές, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀναστήσουν τὴν ποιητικὴ καὶ λογοτεχνικὴ δημιουργία τῆς Ἑλλάδας.